Z tego, co się orientuję, do tej pory nie było problemu z instalowaniem softu nie od HTC na Bohaterach – w aktualizacji 2.1(ALBO 1.6, nie jestem pewien) zaktualizowali oni bootloader. Od tej pory nie przyjmuje on niepodpisanych paczek, a co za tym idzie – nie podmienimy partycji recovery, którą to trzeba zmienić, by zainstalować system(a przy okazji mieć kilka fajnych bajerków jak backup czy wipe danych/cache). Ale nie ma rzeczy niemożliwych.

Powrót do ery kamienia łupanego

Z pomocą przychodzi nam sam Android i luka w wersji 1.5. Pozwala ona na podmianę którejkolwiek partycji(np. recovery) na naszą własną. Tak więc zabieramy się do roboty!

HTC pozostawiło nam możliwość downgrade’u oprogramowania. Ostatnią paczką rozprowadzaną przez nich „normalnie”(nie przez aktualizacje OTA) jest paczka z Androidem 1.5 – właśnie o tego nam chodzi. Dostępna jest ona pod TYM adresem, można ją też znaleźć na forum XDA Developers(paczka 2.73.405.5). Dla obawiających się przed zarażonym ROM-em – sumy MD5 są identyczne. W sieci można również znaleźć wydobyty plik z samym ROM-em, bez instalatora(łatwiej się instaluje – wystarczy umieścić go na karcie SD i uruchomić bootloader ręcznie).

Po pobraniu postępujemy zgodnie z instrukcjami instalatora. Niestety, sterowniki, które są do Hero, mają problem z Windows 7(możliwe, że poprawili to w najnowszych wersjach HTC Sync, ale nie potrafię się zmusić do używania go). Przed startem trzeba ręcznie zaktualizować sterownik z poziomu Menadżera Urządzeń. O tak:

Nie jest to potrzebne, gdy instalator wykryje telefon. Niestety, często się zdarza, że tak nie robi.

Gdy aktualizator zresetuje telefon do bootloadera, prawdopodobnie nie będzie potrafił się z nim połączyć. Rozwiązaniem jest wyłączenie go(po odczekaniu aż upłynie czas), odłączenie i podłączenie telefonu jeszcze raz oraz ponownym włączeniem aktualizatora. Tym razem powinno obyć się bez problemów.

Wgrywamy własny recovery

Tak więc mamy już system w wersji „zdatnej do użytku”. Przyszedł czas na wybranie sobie systemu recovery. Osobiście polecam RA-Hero – przejrzysty, funkcjonalny, działa(partycja recovery od CyanogenMod za bardzo dba o bezpieczeństwo użytkownika). W ww. linku znajduje się również instrukcja jak go zainstalować, niestety nie dla nas – bootloader nie pozwoli.

Jak wspominałem jest na to sposób – FlashRec. Po pobraniu go(najnowsza wersja jest z roku 2009, ale tym nie trzeba się przejmować) i ręcznej instalacji(na kartę SD->odnajdujemy plik *.apk dowolnym managerem plików->instalujemy(+ w ustawieniach zaznaczamy, że pozwalamy na instalacje aplikacji z nieznanych źródeł)) możemy przystąpić do dzieła.

Pobrany wcześniej plik z partycją recovery umieszczamy na karcie SD(najlepiej w głównym katalogu – mniej pisania) pod dowolną nazwą, powiedzmy recovery.img. Uruchamiamy FlashRec, w pole tekstowe wpisujemy

sdcard/(obraz_recovery)(np. sdcard/recovery.img)

i klikamy Flash Recovery Image. Po chwili powinniśmy mieć już możliwość uruchomienia systemu recovery.

Wybór systemu i instalacja

Jak wspominałem w poprzednim poście, przetestowałem dwa systemy. SalsaSense(który bardziej mi przypadł do gustu) dostępny jest na forum XDA, nightly buildy(nie ma stabilnych, tylko RC 6.1, które jest stare CyanogenMod dostępne są pod TYM adresem. Gdy już się zdecydujemy i pobierzemy, co chcemy zainstalować, kopiujemy plik ZIP na kartę SD, uruchamiamy tryb recovery(po wyłączeniu telefonu: trzymamy klawisz HOME i Power on(„zielona” słuchawka)), wybieramy „Flash zip from SD card”, wybieramy odpowiedniego ZIP-a i rozpoczynamy instalację. Zostaniemy zapytani, czy na pewno chcemy to zrobić, więc potwierdzamy(klawisz HOME) i czekamy, aż system się zainstaluje. W moim przypadku nie było żadnych problemów.

Po instalacji czas na jądra

Niestety, to nie jedyna rzecz, jaką musimy zflashować. Bez dodatkowego nadpisania jądra nie będzie nam działać WiFi i system będzie naprawdę wolny. Kernel, Las Venturas, dostępny jest, jak większość, na forum XDA. Tak więc pobieramy najnowszą wersję, wrzucamy na SD(da się to zrobić bez wychodzenia z trybu recovery – wystarczy wybrać opcję „USB-MS Toggle” przy podłączonym telefonie do komputera, zacznie on być widziany jako zwykłe urządzenie mass storage) i flashujemy w sposób identyczny, co system – „Flash zip from SD”. Teraz spokojnie możemy zresetować telefon(„Power off” w menu recovery) i iść sobie zrobić kawę/herbatę. Telefon będzie włączał się bardzo długo